شب تنهایی

هر چه می خواهد دل تنگت بگو


	هش دار که ماه رمضان شد... *هش دار که ماه رمضان شد...* عید فطر پارسال رو یادت هست؟! یادت هست که چقدر غمگین و افسرده بودی؟ یادته که احساس می کردی مغبون و بدبخت شدی؟ یادته مثل این ورشکسته ها چه احساس بدی داشتی؟ احساس می کردی که تمام سرمایه و سودت رو یه جا از دست دادی و هیچ چی نداری که حتی بدهی هات رو صاف کنی؟! می دونم که خوب یادته. خوب یادته که تو دلت هر چی تونستی به خودت بد و بیراه گفتی. خوب یادته که با مشت افتادی به جون دیوار و کاری کردی که تا چند وقت دستت درد می کرد! خوب یادته که توی عید فطر همه شاد و سرحال بودن و به همدیگه تبریک می گفتن٬ اما تو فقط می تونستی این شادیها رو نظاره کنی. نمی تونستی خودت رو توی شادی شریک بدونی. وقتی که کسی بهت می گفت« نماز روزه هاتون قبول باشه» تو پیش خودت فکر می کردی که کدوم نماز؟ کدوم روزه؟ بعد به خودت میگفتی :« آخه اینم نماز بود که تو توی این ماه می خوندی؟ اینا روزه بود که تو می گرفتی؟! چه فرقی بین حالا و اول ماه رمضان داری؟!» خوب یادت هست که آخر همه این فکرا و حرفا به یه چیز ختم میشد: همه ش به خودت می گفتی که غصه نخور٬ ایشالا سال بعد. پیش خودت می گفتی که اگه خدا یه کم بهم رحم کنه و هنوز ازم دل نبریده باشه قسمتم می کنه که سال بعد هم ماه رمضون رو درک کنم. ایشالا خدا اجازه میده که سالم باشم و روزه بگیرم و نماز بخونم و سحری بخورم و دعای سحر بخونم و ... . خلاصه اینکه می خواستم بهت بگم که اگه یادت رفته٬ بدونی که: یک سال منتظر بودی تا ماه رمضون برسه و تو روزه بگیری٬ روزه کامل و درست بگیری٬ نخوری و ننوشی و نبینی و نشنوی و نگویی و ... . یک سال منتظر بودی تا ماه رمضون برسه و تو سحر بیدار بشی و سحری بخوری و دعای سحر بخونی و نماز شب بخونی و نماز صبح اول وقت بخونی به امید اینکه یه روزم پشت سر "آقا" نماز صبح به جماعت بخونی. بعد بین الطلوعین رو بیدار بمونی و قرآن بخونی و درس بخونی و با خدا عشق و حال کنین. یک سال منتظر بودی تا ماه رمضون برسه و تو در طول روز وجود خدا رو بیشتر و نزدیکتر حس کنی یا بهتر بگم یک سال منتظر بودی تا ماه رمضون برسه و تو وجود خدا رو در طول روز توی محوطه دانشگاه و دانشکده و خوابگاه بیشتر "لمس" کنی. یک سال منتظر بودی تا ماه رمضون برسه و تو موقع ظهر وقت داشته باشی که با خیال راحت از اینکه غذای سلف سرویس رو از دست نمیدی و با عجله برای اینکه توی مسجد دانشگاه جا گیرت بیاد بری و توی مسجد برای خدا بیشتر وقت بگذاری. یک سال منتظر بودی تا ماه رمضون برسه و تو عصر که میشه ضعف کنی و بی حال بشی ولی خوشحال باشی که یه روز دیگه رو هم به خیر و خوشی گذروندی و یه روز دیگه رو کاملا مطیع خدا بودی. یک سال منتظر بودی تا ماه رمضون برسه و تو موقع غروب توی قرمزی افق دنبال گمشده خودت بگردی و مطمئن باشی که "آقا" به یادته(یادت باشه که تا آقا نخواد تو به یادش نمی افتی). یک سال منتظر بودی تا ماه رمضون برسه و تو موقع اذون مغرب با عجله تجدید وضو کنی و با سرور و شادی خاص ماه رمضون بری مسجد٬ رفقا رو ببینی و همه به هم دیگه از ته قلب بگن " نماز و روزه قبول باشه" یک سال منتظر بودی تا ماه رمضون برسه و تو بعد از اینکه نماز عشا رو به جماعت خوندی با برو بچ بسیجی دسته جمعی بری توی صف افطاری سلف سرویس. بعد از اینکه ۱۰ دقیقه توی صف با هم شوخی کردید و خندیدید افطاری و شام رو بگیرید. قبل از افطار کردن سوره قدر رو بخونی و به این فکر کنی که خدا چه قدر خوبه که من تونستم یه روز دیگه رو هم روزه بگیرم. دوباره سر میز شام با ۱۰ تا غذا ۱۵ نفر روزه دار گرسنه سیر بشن و آخر سر هم٬ بگی خدا روزی رسونه٬ یه روزه دیگه هم روزی ما رو رسوند. یک سال منتظر بودی تا ماه رمضون برسه و تو افطاری دعوت بشی٬ اطاق بچه های خوابگاه٬ حسینیه شهید چمران بسیج دانشجویی٬ مسجد دانشگاه٬ خونه ی اقوام و خویشان. یک سال منتظر بودی تا ماه رمضون برسه و تو بعد شام از دوستات جدا بشی و بری سراغ درس٬ جزوه و کنکور و تست و شب بیداری و عشق و حال. یک سال منتظر بودی تا ماه رمضون برسه و تو نیمه ی ماه که میشه با بر و بچ جشنی بگیرید و کف بزنید و با صدای گرفته و گلوی خسته میلاد امام حسن رو به مادرش تبریک بگی. آخر جشن هم از مادرش مزد بخواهی و دعا کنی که شفاعتت کنه. یک سال منتظر بودی تا ماه رمضون برسه و تو شبای احیا رو مثل بقیه شبای ماه شب زنده داریب کنی و هرجا که خدا روزیت قرار داده قرآن به سر بگیری و دعا کنی که خدا ببخشدت و ظهور آقا رو به خاطر تو و گناهات به تاخیر نندازه. برای سلامتی نایبش دعا کنی و ... . یک سال منتظر بودی تا ماه رمضون برسه و تو روز قدس بری راهپیمایی و نشون بدی که ماه رمضون فقط ماه اعمال فردی نیست. بلکه بیشتر جنبه اجتماعی داره. یک سال منتظر بودی تا ماه رمضون برسه و تو آخر ماه که شد خوشحال و شاد باشی از اینکه تونستی مطیع باشی و حرف خدا رو زمین نگذاشتی. یک سال منتظر بودی تا ماه رمضون برسه و تو موقعی که خبر عید فطر رو شنیدی به خودت و خدای خودت تبریک بگی و به خودت بگی که نماز و روزه هات قبول باشه. خوب همه ی اینا رو به خاطر بسپار که آخر ماه مغبون و ورشکسته نباشی. علی یارت باشه پیوست: این هم هدیه من به مناسبت روز اول از ماه دعا و تضرع به درگاه خدا: دعا در فرهنگ آیات و روایات \|+\| نوشته شده توسط طه در جمعه بیست و سوم شهریور 1386 \|


	و اینک عشق... *روزگاری بود که دلم می خواست عاشق باشد‌٬ اما...* *عقل چیز دیگری می گفت.* *عقل می گفت که عاقل باش* *عشق یک دیوانگیست* *آن روزگار گذشت.* *و امروز عقل میگوید:* *«بتاب ای عشق!!»* *و عشق تابیدن گرفتست٬* *وای که چه نوری٬ چه گرمای لذت بخشی.* *تمام وجودم گرم شدست از گرمای عشق* *عشق تو ...* *نور تابنده ی عشق تمام اطراف مرا روشن کردست:* *همه چیزی زیباست* *همه جا رنگ خداست* *هیچ کس تنها نیست* *و من ...* *عاشقستم امروز با خدا دوستترم* *و تو را می خوانم... و تو را می خواهم* *روزگارت بی عشق مبادا زین پس.* \|+\| نوشته شده توسط طه در دوشنبه دوازدهم شهریور 1386 \|


	تردید تردید چه کلمه ی بدی، نومید کنندست. تردید من حاصل تعامل عقل و دل من است.یکی می گوید: «به پیش برو که بس صحیح می روی»؛ اما آن دیگر می گوید:«بایست، بازگرد، نرو. این ره که تو میروی به ترکستان است.» در این میانه آنچه مرا از زهر کشنه تردید مصون می دارد، وجود یک موجود بی منتهاست: و خدایی که در این نزدیکیست. چرا که، راهرو گر صد هنر دارد توکل بایدش. \|+\| نوشته شده توسط طه در دوشنبه پنجم شهریور 1386 \|